Deus

deus

1. Gegevens

  • Minimum leeftijd: 14
  • Spelduur 60-90 minuten
  • 2-4 spelers
  • Spelauteur: Sébastien Dujardin
  • Uitgeverij: Asmodee/Pearl Games
  • illustraties: Christine Deschamps, Misda, Ian Parovel & Paul Laffond
  • Taal: Engels (Nederlandse versie ook verkrijgbaar)
  • Jaar van eerste uitgave: 2014

2. Schrander stichten

  • Leuke dingen duikelen soms onverwacht mijn spelcollectie binnen. Deus is als cadeau bij mij beland omdat het geplukt werd vanuit een lange verlanglijst. Eigenlijk stonden er andere dingen bovenaan die lijst. Een gekregen paard kijk je niet in de bek en dus openmaken die doos.
  • Deus beschikt over een gezonde foutloze handleiding. We hebben niet één keer boardgamegeek moeten raadplegen en dat vind ik tegenwoordig al een prestatie op zich. Hup, de punten voor de handleiding zijn binnen.
  • Je kan je kamer behangen met de klaagberichten over de flauwe layout van het spel. Ze hebben ongelijk. Het heeft wel iets die druppelvakken. Alleen jammer dat de kleur van de bosregio’s (groen) niet overeenkomt met de grondstoffenfiches (lichtbruin). De kaartjes zien er prima uit. Ze doen me denken aan 7 wonders. Alles ziet er keurig Romeins uit. Geen staande ovatie voor het prentwerk, maar nu luid “awoe!” roepen en met rotte tomaten smijten, dat is gewoon misplaatst. En hup, de punten voor materiaal zijn ook binnen.
  • Ik zou Deus kunnen omschrijven als een lichtere versie van Clash of Cultures. De speeltijd is een heel pak minder. De 90 minuten voor 4 spelers is de reële tijd die wij nodig hebben. De eerste keer duurde 120 minuten, maar dat vonden wij normaal.
    Net als in Clash of Cultures bepaal jij hoe je natie er uit zal zien en net zoals in Clash of Cultures plaats je elementen op een kaart, die elk spel anders is. Wel is het aspect oorlogje voeren herleidt tot een minimum: ”ik pak een paar puntjes of muntjes van je af”. In Clash of Cultures kan de strijd hard en meedogenloos zijn. Deus is geen wargame.
  • Toeschouwers zeiden bij een vluchtige oogopslag: “Hé, een nieuwe versie van Catan.” De houten figuurtjes doen daar inderdaad aan denken, maar Deus gebruikt geen dobbelstenen. Dat wil niet zeggen dat geluk geen rol speelt, want je kan een prachtig plan hebben, maar als je de juiste kaarten niet trekt, dan lukt het niet. Meteen een mogelijke afknapper voor wie total control nastreeft. Zelf hou ik wel van een spel: “Dit zijn de kaarten in je hand. Maak er het beste van.”
  • Deus maakt gebruik van een origineel spelsysteem. Je kan in je beurt twee dingen doen: een kaart uitspelen om ze te bouwen of een kaart spelen om ze te offeren. Om te bouwen heb je wel het één en ander nodig: een passend figuurtje, de juiste grondstoffen, geld en de plek om het te bouwen. Boten bouw je op water en op land kan je meerdere gebouwen zetten zolang ze maar verschillend zijn. Het gebied moet leeg en/of aangrenzend zijn. Gestadig zie jij je eigen rijk uitgroeien. Vergis je niet, de kaart speelt een grotere rol dan je denkt.
  • Hier en daar duiken bonus-barbaren op. Inderdaad, zo noem ik ze, want buiten het opleveren van punten doen die luie barbaren niks. Die hadden van mij met een eigen kaartje eens mogen rotzooien bij de buren, maar zo zit het spel niet in elkaar.
  • Je kan ook tempels bouwen die flink wat punten opleveren op het einde van het spel. Elke tempel levert punten voor een specifieke opdracht. Zoals elke houtfiche levert twee punten op. Tot een maximum van twaalf. Dat noopt tot enige lange termijnplanning.
  • Het plaatsen van een kaart in een kolom activeert de eigenschappen van alle kaarten in diezelfde kolom. Dat wordt leuk als je een derde of vierde kaart bouwt, want die zet een kettingreactie op gang.
  • Het offeren van de kaarten is ook een schrander systeem. Je moet een kaart in een bepaalde kleur hebben en die activeert een Romeinse god die een welomschreven voordeel geeft. Offer je aan Neptunus, dan moet je een blauwe kaart afleggen. Je krijgt nu twee goudstukken voor die blauwe kaart en elke andere extra kaart die je aflegt. Die extra kaarten mogen van een andere kleur zijn. Daarna vul jij je hand terug aan tot vijf kaarten. Zo zijn er verschillende goden met verschillende effecten.
  • In Deus zit je voortdurend af te wegen wat je het beste kan doen. Maar doordat je handkaarten pas mogelijk veranderen op het einde van het beurt, weet je meestal precies wat je gaat doen als het jouw beurt is. Daardoor blijven de wachttijden verrassend kort. Deus is een spel over de oudheid met de vaart van een trein.
  • Op de foto zie je een situatie waarin gebruik wordt gemaakt van een optionele regel: de kaart die met zijn rugzijde in de tweede kolom ligt. Ik ga dit niet toelichten, maar de auteur heeft een regel voorzien waarmee je de geluksfactor enigszins kunt inperken. Voor mij hoeft die niet, maar voor de mensen die meer controle zoeken: ga je gang.
  • Ik kijk reikhalzend naar mijn volgende partijtje Deus.

deus

3. Koopadvies

Koop Deus als jij…

  • boeken over de Romeinse beschaving verslindt
  • graag je eigen rijk opbouwt zonder al te veel inmenging
  • een aangenaam beschavingsopbouw-spel zoekt met behoorlijke diepgang en dat je toch op tien minuten aan een ander kan uitleggen

Laat dit spel liggen als jij …

  • à la Risk anders gekleurde pionnen wil afmaken
  • niet met het geluk van kaarten trekken om kan
  • brave barbaren maar niks vindt

4. Puntenoverzicht

  • Materiaal: 7.5/10
  • Spelmotor: 8.5/10
  • Handleiding: 9,5/10
  • Spelplezier: 19/20
  • TOTAAL: 89%

Een gedachte over “Deus

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *