Doodle City

Doodle-City-speelmateriaal

1. Technische gegevens

  • Minimum leeftijd: 8+
  • Spelduur: 30 minuten
  • 1-6 spelers
  • Spelauteurs: Eilif Svensson & Kristian A. Ostby
  • Uitgeverij: 999 games
  • illustraties: Gjermund Bohne
  • Taal: Nederlands
  • Jaar van eerste uitgave: 2014

2. Schetsend scoren

  • Doodle City zit in een kleine doosje. Daarin bevindt zich een handleiding een stapel met 100 spelvellen, 7 witte dobbelstenen en 1 blauwe en de spelregels. Uiterst geschikt om op reis te nemen. Dat is al één positief punt. Je hebt wel voor elke speler een pen of potlood nodig, want anders kan je echt niet aan beginnen.
  • Je vindt dit in de FNAC bij de afdeling kinderspelen, tussen de doosjes HABA terug. Daar hoort het absoluut niet thuis. Dit is geen kinderspel en de leeftijdsgrens op de doos: 8 jaar, moet volgens mij opgetrokken worden tot 12. Dit spel vraagt kansberekening en voorspellend denken. Dat is te veel gevraagd van een leerling van het derde leerjaar.
  • In dit spel ben je een stadsplanner. Ieder heeft een rooster met 25 vakjes. In elke vakje staat een hotel, winkel, taxi of huizenblok getekend. Bovenaan en links van dit rooster staan witte en blauwe dobbelstenen getekend. Onderaan prijken 7 boompjes. Het spelverloop is eenvoudig. Iemand werpt de dobbelstenen. Blauw bepaalt de kolom, wit de rij. Om de beurt pakt een speler een witte dobbelsteen weg en tekent een weg in het overstemmende vak. Die weg kan rechtdoor horizontaal of verticaal of een bocht maken. Je hebt dus de keuze uit 6 mogelijkheden. Eens je een weg hebt aangelegd kan je die niet meer veranderen. Voor de huizenvakjes verloopt het iets anders: de weg daar is al bij de set-up bepaald, maar je kan wel huizen bijbouwen.
  • Zo simpel? Dat wel, maar dan komen wij bij het scoren. Ik ga niet alles uitleggen, maar toch een voorbeeld geven. Winkels scoren direct. Je kijkt hoeveel huizen nu verbonden zijn met je winkel en kruist het respectieve rondje met punten aan, rechts op je speelvel. En nu wordt het wat complexer: je duidt het hoogste mogelijke aan en je krijgt eventueel een bonus als je als eerste dat rondje aankruist. Jammer genoeg is dat allemaal heel klein getekend. Ik kan met moeite de cijfers ontwaren.
  • Taxi’s scoren pas op het einde. Elke taxi verbonden met een andere taxi levert 4 punten op. Soms moet je tekenen in een vak dat al gebruikt is en dan moet je een boom schrappen. Je kan ook vrijwillig een boom schrappen om te tekenen in een rij naar keuze. Het spel stopt als iemand al zijn bomen geschrapt heeft of als iemand een topscore aangekruist heeft voor hotels of winkels. Dan worden alle punten geteld, wat geen eenvoudige klus is, want de vakjes zijn erg klein en er komt wel wat hoofdrekenen bij kijken.
  • Ik mag Doodle City wel. Ik vind het een origineel idee: lijnen trekken om te scoren. Ik apprecieer wel een puzzelachtig iets. Je moet kijken: als ik die lijn trek, dan kan ik straks die winkel met dat volle huizenblok verbinden. Bingo. Ik hou van spellen met het concept: roeien met de riemen die je krijgt. Zoals 7 Wonders. Een beetje zoals het leven zelf: je moet het beste maken van de mogelijkheden die je krijgt, niet van diegene die je zou willen.
  • De geluksfactor is aanwezig in Doodle City, maar als je tactisch speelt, creëer je meer kansen. En wat in het ene spelletje veel punten oplevert, doet het niet in een ander.
  • Als je de punten voor spelplezier bekijkt, dan vraag jij je misschien af: vanwaar die 13,5/20? Wel, het is dat ik dit spel wel leuk vindt, maar tot hiertoe bij medespelers niet echt wild enthousiaste reacties te horen kreeg.
  • Wat ik minder vind is de kleine druk en… op Aporta-games is de iOs versie te verkrijgen voor luttele euro’s en kan je het spelletje downloaden op je tablet. Daar heb ik me al uren mee geamuseerd. Het scherm is helder, de punten worden automatisch geteld, er is een heel interessante solo-versie, maar je kan ook met meerdere op één tablet spelen. De digitale versie is een absolute aanrader als je houdt van een origineel puzzelspel. Weer wat anders dan die Sudoko.
  • Jammer genoeg voor Doodle City heb ik onlangs kennis gemaakt met Quadropolis, het stedenbouwkundig spel van Days of Wonder. Laat ik eerlijk wezen: dit is het betere spel. Doodle City is niet slecht maar Quadropolis is mooier, groter en biedt meer mogelijkheden. Wel duurder. Nochtans is het thema identiek en de spelmotor vergelijkbaar. In Quadropolis trek je tegels in plaats van dobbelstenen te werpen.
  • Toch wil ik Doodle City niet bij de miskopen klasseren. Het is een goed, maar moeilijk tekenspel met een stedenbouwkundig thema. Het concept is eenvoudig, maar om te winnen heb je geluk en inzicht nodig. Inzicht dat je pas verwerft na een paar partijtjes. Handig voor de reiskoffer, maar vergeet niet de pennen en je … leesbril. Alternatief: downloaden op je tablet. Misschien wel de beste keuze voor dit spel.

Doodle-City

3. Koopadvies

Koop het spel Doodle City als jij…

  • houdt van tekenspelletjes
  • een klein spel met veel uitdaging zoekt
  • graag roeit met de riemen die je krijgt

Laat dit spel liggen als jij …

  • geen zin hebt in complexe puntenberekeningen op het einde van een spel
  • moeite hebt met kleine illustraties en iconen
  • al Quadropolis in je collectie hebt.

4. Speloordeel

Materiaal: 6.5/10
Spelmotor: 8/10
Handleiding: 9/10
Spelplezier: 13.5/20
TOTAAL: 74 %

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *