Polis

1 Gegevens

Minimumleeftijd: 12
Spelduur: 60 minuten
3 tot 5 spelers
Spelauteur: Leo Colovini
Uitgeverij: 999 Games
Illustraties: Julien Delval
Taal: Nederlands
Jaar van eerste uitgave: 2017

2 Bieden, bouwen en belegeren

  • Wat heerlijk om dit pareltje te ontdekken in mijn favoriete Lotana-shop. En ontdekken is dan letterlijk te nemen. Dit spel verscheen onaangekondigd. Geen geblaat op Boardgamegeek, geen toeterende kickstarter, niks van dat alles. Gewoon hup in het aanbod. Ik bekeek de foto van het opengelegde spel en mijn buikgevoel zei “bestellen”. Voor 18,95 euro ga ik niet moeilijk doen en wil ik wel eens iets proberen. Slaat het voor dat bedrag tegen, dan is er nog geen kalf verdronken.
  • Polis zou een goede naam zijn voor spel voor het aansmeren van levensverzekeringen, maar “Polis” betekent hier in het oud-Grieks: stadstaat. In dit spel neem je dus de rol op van de leider van een Griekse stad in de oudheid. Waan jezelf als Alexander De Grote, Perikles of Leonidas.
  • Wat steekt er in de doos?
  • Het materiaal bestaat uit niet meer dan een honderdtal kaarten, een set munten en een regelboekje. Klaar is kees, eeuh pardon, Leo Colovini.
  • Ik moet iets bekennen: ik ben niet zo’n superfan van Leo Colovini’s spellen. Alexandros en Clans konden me maar matig boeien. De herwerkte versie met optionele spelregels van Cartagena vond ik al beter te pruimen.
  • De kaarten zijn op groot formaat en dat is aangenaam voor mijn ouder wordende ogen. Fantasy Flight Games heeft een abonnement op veel en kleine kaartjes met allemaal belangrijke teksten met een lettergrootte dat normaal in zakbijbels thuishoort. Dit echter leest lekker weg. Edoch de kaarten zijn nogal dun en ik heb die van mij alvast een hoesje aangetrokken. Een minpuntje voor het materiaal.
  • Elke speler bezit over een stadskaart met een schematisch beurtoverzicht, een fraai stadszicht en een drietal eigenschappen waarvan twee voor iedereen hetzelfde zijn en één specifieke. De illustraties op de stadskaarten en de speelkaarten zijn superbe. De stijl van Julien Delval is helder en klaar. Misschien voor sommigen iets te schools en te klassiek, maar ik hou van ervan. Want ik verdien mijn boterham op school en mijn radioknop staat vastgeroest op Klara.
  • Dan zijn er nog kartonnen muntjes en winstpunten in verschillende waarden. Er hadden er meer mogen zijn van de laagste waarden, want zonder wisselen kom je het spel niet rond. Dat is evenwel geen onoverkomelijk ongemak.
  • Hoe verloopt het spel?
  • Doel van het spel is overwinningspunten behalen. Hou de cijfers met een lauwerkrans in het oog. Er zijn veel symbolen in omloop in het spel. Tip: kopieer voor elke speler de overzichtspagina. Had dit op 5 losse blaadjes bij het spel gezet, dan kreeg het een 10 voor spelhandleiding.
    Je gaat je stad uitbouwen met de spelkaarten die gebouwen, personen en gebeurtenissen voorstellen. Die spelkaarten kunnen je voorzien van handelsmogelijkheden, geld, strijdpunten en andere effecten. Blijf door de bomen het bos zien en speel niet zoals ik. Overdonderd door alle mogelijkheden loop ik als een kind langs de rayons en kieper mijn karretje vol… zonder op de tijd te letten. Ik zou zo flateren in de Winkelkar-quiz op tv.
  • Het spel heeft een tijdslot: als de Romeinen voor de tweede keer binnenvallen, is het Griekse feestje voorbij en wordt het punten tellen. Dit gebeurt door een Romeinse kaart te steken bij de onderste 4 kaarten van elke trekstapel.
  • De spelmotor is overzichtelijk afgebeeld op elke stadskaart. Het is wel een heuse todo-lijst. Kaarten trekken, kaarten veilen, bouwen, verdedigen, verdienen en vechten. Verwacht hier geen uitweiding over de speelwijze. Het staat allemaal keurig uitgelegd in de handleiding die euvelvrij is. Alles wordt proper uitgelegd en de bijzondere eigenschappen van sommige spelkaarten worden netjes uitgelegd. Een spel zonder losse rafels. I’m loving it. Menig kickstarter-vehikel mist daarin de trappers zodat je als speler met je fraaie en prijzig fietsje los de gracht in kukelt.
  • Meer dan genoeg spelers-interactie aanwezig in Polis. Van de twee kaarten die je trekt, moet je één veilen. Dat gebeurt simpel en open. Als veilingmeester incasseer je het hoogste bod en bij een laag bod (3 of minder) kan je zelf de kaart kopen. Dat biedt perspectieven. Let op: kaarten gewonnen in een bieding, belanden onmiddellijk open in je staat. Dat boomt het spel vooruit. Schrijver dezes had dat over het hoofd gezien. Leo Colovini had het nochtans vet in de spelhandleiding gezet. Mi dispiace, Signore Colovini, sono stupido (*)
  • Ik moet iets bekennen: ik ben niet zo’n fan van biedspellen. Bruno Faidutti heeft ooit “Fist of Dragonstones” ontworpen. Voor mij een draak van een spel door het systeem van “blind bieden” en “altijd uw geld kwijt”. Niets van dat alles in Polis.
  • In de handelsfase zoek je een interessante handelspartner. Bij voorkeur die met veel vaasjes. En liever niet die slokop met al zijn winstpunten.
  • Onderschat de impact van oorlog voeren niet in dit klein ogende kaartspel. De juiste aanval kan beslissend zijn. Je pikt geld van je tegenspeler en vernietigt één van zijn kaarten. Je moet weliswaar één van je eigen strijdkaarten opofferen.
  • Daarbij komt het mechanisme van de geschiedenispunten. Elke vernietigde kaart levert op het einde van het spel geschiedenispunten op. Op verschillende kaarten staan boosters op voor die geschiedenispunten. Dus met een goede geplande aanval tackel je niet alleen je tegenstrever, maar verhoog jij fiks je eigen winstpunten. De rode trekstapel zal veelal als eerste op zijn een in spel met ervaren medestanders. In de rode stapel zitten namelijk de meeste strijdkaarten. Wel niet alle.
  • Waarvoor verdient dit spel mijn applaus?
  • Ik heb een zwak voor spellen met een historische inslag. Ik waardeer de spelmotor die sluw en soepel is. Ik geniet van de wijze waarop elke speler betrokken wordt in de individuele spelfases: bieden, handelen en aanvallen. Geen moment om in te dutten ook al ben jij niet aan slag.
    Zijn er dan geen wolken aan de heldere hemel? De dunne kaarten, dat wel. En dat de rode stapel waarschijnlijk steevast als eerst opgesoupeerd zal worden. Maar ik ken kasten vol spelen met veel meer tekortkomingen dan dat.
  • Een fraai stukje werk dat zijn geld waard is. Hop, bestellen die handel.

3. Koopadvies

Koop dit spel als jij…

  • feeling hebt met de Griekse oudheid
  • en beschavings-opbouw-spel zoekt dat klaar is binnen een beschaafd tijdsbestek en prettig geprijsd
  • spelers-interactie een belangrijk spelelement vindt

Laat dit spel liggen als je ….

  • niet van biedspellen houdt
  • luidop zucht: “Oudheid is saai-heid”
  • Boardgamegeek-ratings het absolute evangelie voor jou zijn. Ma allora sei un vero stupido 🙂 (**)

4 Speloordeel

  • Materiaal: 8.5/10
  • Spelmotor: 9.5/10
  • Handleiding: 9.5/10
  • Spelplezier: 17/20
  • TOTAAL: 89 %

(*) Het spijt me, mijnheer Colovini, ik ben een domkop.
(**) Maar dan ben je een echte domkop.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *