Rogue Agent

rogue agent 1

1. Gegevens

  • Minimum leeftijd: 12
  • Spelduur 90 minuten
    2 tot 4 spelers
  • Spelauteur: David Ausloos
  • Uitgeverij: White Goblin Games
  • Illustraties: David Ausloos
  • Taal: Nederlands(+Duits, Frans, Engels)
  • Jaar van eerste uitgave: 2013

Opmerkingen bij de gegevens:

  • David Ausloos (1974) woont in Antwerpen, werkte als vormgever in de reclame-branche en geeft nu les aan verschillende kunstacademies.
  • Andere spelen van zijn hand: Dark, Darker, Darkest, Panic Station en mede-auteur van Get Nuts.
  • Hij heeft in 2006 ook een filosofisch kinderboek geschreven dat hij -uiteraard- zelf getekend heeft “Nina” (uitgeverij De Eenhoorn).

2. Het spel = mooi & meedogenloos, de regelboek = hopeloos

  • Dit spel kende niet zo’n goede start bij me. Na een eerste poging wou ik het zelfs direct in de doos tweedehands-verkoop steken. Vooral de onduidelijke en onoverzichtelijke regelboek waren daar schuldig aan. Alles staat wel ergens in de regels en kun je wel afleiden door te puzzelen, verschillende tekstpassages te vergelijken en vooral met je spelersgroep te overleggen. Dit regelboek is voor mij hopeloos. Misschien ben ik te veel verwend door de huidige maatstaven, maar een goede regelboek is geen detail bij mij.
  • Ik heb het spel nog een paar keer geprobeerd en gaandeweg werden verschillende dingen mij duidelijker. Onder de smos van zinnen kwam een spelmotor te voorschijn die wel functioneert als je alles juist interpreteert. Bij een heruitgave van dit spel moet dit regelboek op de schop. David, maak van je hart een steen en besteedt dit uit.
  • Want in dit product voel en proef ik wel de liefde van de auteur voor zijn geesteskind. Ausloos is een dromer. En hij brengt die dromen sterk in beeld in zijn illustratie. Zo duister hij die achtergronden tekent als de sets van Blade Runner, zo frêle en fragiel tekent hij de droomwereld van het meisje Nina uit. Ausloos is een thema-auteur en dat waardeer ik. Rogue Agent ademt een verhaal uit en dat trekt mij over de streep. Zelfs als ik mijn voeten moet opheffen over de rommelige spelregels.
  • In de ideale wereld zou ik hier de spelregels herschrijven, maar daarvoor heb ik jammer genoeg niet de tijd. In dit spel speel je de rol van een ex-flik die het recht in eigen handen neemt en zelf erop uit trekt om het geboefte van de straat te plukken. De gewone politie werkt niet mee en houdt de lippen op elkaar, maar als er per ongeluk een verdachte omwikkeld met ducktape en voorzien van een ferm blauw oog voor de ingang van het bureau aangetroffen wordt, dan is dat mooi meegenomen. Zoiets lees je dan de volgende morgen in de krant met als openingszin “Na een anonieme tip kon de lokale politie J.B. inrekenen, verdacht van een gewelddadige overval”.
  • Wat doe je in een beurt? Je verplaatst je eventueel naar verschillende locaties waarin je “gerechtelijke acties” kan ondernemen. Onthoud dat je slechts twee gerechtelijke acties kan ondernemen en nooit dezelfde in één vak. Die gerechtelijke acties zijn: misdadigers aanvallen, misdadigers arresteren, gearresteerde misdadiger van een andere ex-flik inpikken, arrestanten binnenbrengen en langs de kassa gaan, je voorraad kogels, benzine, levenspunten of vergrootglazen aanvullen (de vergrootglazen staan symbool voor informatie) en de bom ontmantelen. Als je de procedure van het ontmantelen van een bom na een eerste lezing begrijpt, dan mag je meteen je kandidatuur voor nobelprijs fysica indienen. Ik citeert ter illustratie: “Als er geen kolom is met een explosiesymbool op de onderste dobbelsteen dan slaagt de destabilisatiecheck automatisch”. Tom Vassel legt in zijn you-tube-magazine “Dice Tower” deze regel verkeerd uit. Hij werpt alle dobbelstenen opnieuw, terwijl het enkel de dobbelstenen van de kolommen zijn waarvan de onderste dobbelsteen een explosie toont. Zo zie je maar hoe complex het is. Het ontmantelen van de bom is een clever mini-dobbelsteenspelletje, dat je best al doende leert. Bel me en ik kom het voordoen.
  • Ja, ik kom het voordoen want dit spel is niet slecht. Het is een onderhoudend en thematisch avonturenspel en zo moet je het opvatten. Tom Vasel struikelt over het belang van de dobbelstenen en ik kan hem geen ongelijk geven. Een slechte worp kan meedogenloos nefast zijn. Ik heb het zelf meegemaakt en ben daardoor jammerlijk verloren. En toch vind ik dat niet erg. Want er zat een verhaal achter. Ik meende mij voldoende bewapend te hebben en pakte een zware crimineel aan. De snoodaard had geluk, ontdook mijn magnum kogels en knalde zijn hagelgeweer in mijn gezicht. Ik was al geen knapperd en nu zag ik er al helemaal niet uit. Ik vloog naar het ziekenhuis maar meende dat revalidatie iets voor “woessies” was. Lees: ik verliet het ziekenhuis zonder een actie te spenderen om extra levenspunten te vergaren en begon direct de held uit te hangen door een huurmoordenaar onder vuur te nemen. Slecht idee. Op dat moment loste mijn hechtingen en bungelde mijn oogbal half uit zijn kas. Wat daarna gebeurde weet ik niet meer, want de volgende beurt werd ik opnieuw wakker in het ziekenhuis. Leest u, waar ik naar toe wil, beste lezer? Achter al die dobbelsteenworpen beleef ik een verhaal en ik durf het verhaal als speler te ondergaan. Voor mij was het spel een belevenis en daarin verschil ik met de waardering van Tom Vasel.
  • Rogue Agent is een spel waarin het geluk een grote rol speelt. Slechte kaarten en slechte dobbelstenen kunnen je de das omdoen. Je kan het geluk wel een zetje geven door op eerst voorraden te verzamelen en eerste de boel te verkennen. Binnenstormen als Chuck Norris kan lukken. Maar het is dus ook mogelijk dat je de volgende beurten figureert als coma-patiënt in E.R.
    Ik heb nu het hopeloze en meedogenloze van Rogue Agent beschreven. Ik wil eindigen met het mooie: de knappe plastic figuurtjes, de compacte stadskaart en de karaktervolle schurkenkaarten.
  • En dan nog iets wat ik niet terugvind in andere spelkritieken: David Ausloos heeft van Rogue Agent een avontuurlijk shooting-justice-game gemaakt dat moeiteloos afklokt op anderhalf uur. En echt niet langer. Een prestatie waaraan veel andere avonturenspelen voorbij schieten.
  • Het spel is vanuit de tweedehandsdoos terug naar een regulier plekje in de spellenkast verhuisd.

Rogue agent 2

3. Koopadvies

Koop dit spel als jij…

  • van je mooie illustraties houdt,
  • fan bent van “Blade Runner”,
  • je thuis voelt in regenachtige straten met neonschijnsel dat weerkaatst op de loop van je 10mm pistool.

Laat dit spel liggen als je …

  • duidelijke regelboeken wenst,
  • niet tegen dobbelsteengeluk kan,
  • gelooft in de rechtsstaat.

4. Puntenoverzicht

  • Materiaal: 8,5/10
  • Spelmotor: 6/10
  • Handleiding: 5/10
  • Spelplezier: 14/20
  • TOTAAL: 67 %

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *