Tiny Epic Defenders

tiny epic def

1. Gegevens

  • Minimum leeftijd: 8
  • Spelduur 30 minuten
  • 1-4 spelers
  • Spelauteur: Scott Almes
  • Uitgeverij: Gamelyn Games
  • illustraties: William Bricker, Darrell Louder, Ian Rosenthaler
  • Taal: Engels
  • Jaar van eerste uitgave: 2015

2. Kort, krachtig maar niet echt coöperatief

  • Waarover gaat het spel? Je verdedigt met helden een koninkrijk tegen aanstormende vijanden. De kern van het koninkrijk wordt begrensd door zes buitengebieden. Je verplaatst je held naar die gebieden. Je kan aldaar speciale eigenschappen toepassen maar je hoopt vooral dat je op de goede plek staat om de vijanden tegen te houden. Dit kadert allemaal in de typische fantasy setting: orks, wolven, reuzen, elfen, paladijnen, de vertrouwde mikmak. Die buitengebieden kunnen schade op lopen en als een buitgengebied valt, dan kunnen de goblins en kraken je hoofdstad binnenstormen. Je raadt het nooit, maar als je hoofdstad valt, dan verlies je het spel.
  • Winnen doe je door het oppermonster te verslaan. Die komt op de proppen na een aantal rondes, dankzij een helder maar vernuftig kaartsysteem. Uiteraard beschikt dit oppermonster over een reeks misselijkmakende eigenschappen. Er zijn verschillende soorten oppermonsters en eerlijk gezegd, veel van het succes van je partij hangt af van welk oppermonster voor je neus staat. Er zijn haalbare maar vooral nauwelijks haalbare. Nu ja, een coöperatief spel dat je meestal wint, verliest al gauw zijn charme. Een euvel waargenomen bij Elder Signs, dat voor de rest goed in elkaar stak.
  • Helden zijn er natuurlijk ook in soorten en maten. Elke held heeft zo zijn eigenschappen en het adequaat aanwenden van die eigenschappen is de sleutel tot succes.
  • Verdienstelijk vormgegeven met houten vlammetjes en kaartjes met voortreffelijke illustraties. Niets op aan te merken. De helden zijn de standaard houten carcassone-ventjes, “meeples” in het Engels. Daar had iets leukers mee kunnen gebeuren als je weet dat Gamelyn beschikt over een hele resem houten fantasy-figuurtjes. Ze hebben daar een kickstarterproject mee gelanceerd en je vind die figuurtjes terug in Dungeon Heroes (https://www.kickstarter.com/projects/coe/fantasy-gaming-figures).
  • Gamelyn Games heeft ons al prettig verrast met dat spel Dungeon Heroes. Scott Almes won in 2013 de prijs voor “Golden Geek Best Print & Play Board Game Winner”. Het was een spel voor 2 tot 5 personen waarin ze een fantasy-rijk konden uitbouwen, de tegenstanders klein kloppen en overwinningspunten behalen met elfen-orks-en-andere-bekenden. Dat was op zich niks nieuws. Nieuw was wel dat het uit een doosje kwam dat moeiteloos in een zijzak van een rugzak past of zelfs in een dameshandtas. En dat het speelbaar was binnen een half uur.
  • Tiny Epic werd een succes, zodanig dat er zelfs sprake is van een Tiny Epic-spelfamilie met uitbreidingen en varianten. Er staat momenteel zelfs een ruimteversie op stapel.
  • Nog een prettige verdienste. Tiny Epic begon als “free print & play”. Dat staat bij mijn weten nog steeds online. De koopbare versie is echter van zo’n kwaliteit en aanvaardbare prijs dat je het niet kan laten liggen. Inktcartridges kosten ook heel wat centjes.
    Op dit ogenblik kan je spreken van de compact tendens in spellenland. De markt wordt overspoeld met exemplaren van gigantische dozen vol figuren en vette regelboeken. Al die dozen nemen plaats in je huis en je hebt al een kleine bestelwagen nodig als je iets bij de vrienden wil gaan spelen. Zombicide is geen doos om mee te pakken op een weekendje Barcelona. Wat nog een groter struikelblok vormt, is de spelduur. Veel figuren => groot bord => veel regels => vooral veel tijd nodig. Sommige spellenmakers vergeten dat spellen er in de eerste plaats zijn om je te ontspannen. Een frisse tegenwind waait er nu met verschillende compacte spellen. Ik denk aan Eight Minute Empire en dan vooral aan het voortreffelijke Eight Minute Empire Legends.
  • Okay, genoeg blabla. Wat is dit spel waard? Ik amuseer mij kostelijk met dit kleinood en heb het al verschillende keren op tafel gezet… voor mezelf. Ik heb het ook een aantal keren ook voorgeschoteld aan mijn reguliere spelcompagnons, maar ze lusten er geen pap van. Ik kan ze ook geen ongelijk geven. Het is een beetje puzzelen maar het is vrij duidelijk wat de enige goed zet is in bepaalde situaties. Je tafelgenoten zitten erbij als mede-uitvoerders en niet als mede-denkers. Erg leuk met kinderen of volwassenen van volgzame aard, maar de mensen die wat groeps-hersengymnastiek zoeken, blijven op hun honger zitten.
  • Als solo-spel is het heel geslaagd, want ik duikel het regelmatig op . Iets wat niet kan zeggen van de gehypete miskleun Dungeon Roll. Tiny Epic Defender win je door slim te verplaatsen en eigenschappen aan te wenden en een beetje geluk met de kaarten. Dungeon Roll win je door veel geluk met de dobbelstenen. Nadenken komt er nauwelijks aan te pas.
  • Ook als je alleen speelt neem je twee helden in Tiny Epic Defender. Dat maakt een heleboel combinaties mogelijk. Daarbij zijn de vijanden van de drie gradaties (gewoon, hard en opper) veranderlijk. De gebieden hebben ook twee zijden. De moeilijkheidsgraad is ook aan te passen. Dat maakt dat met je dit kleinood een tijdje onder de pannen bent. Ik heb gezien dat het spel ook verkrijgbaar is op IOS (d.w.z. als tabletapllicatie), maar ik meende dat het enkel voor IPad was.
  • Voor de handleiding geef ik maar 4/10. Er mankeert één cruciaal zinnetje in de handleiding. Op p.4 had moeten staan: “When playing solo take 2 heroes.” 6 woordjes die een wereld van verschil maken. Na een halfuurtje speuren op Boardgame Geek is dat opgelost. Ik blijf er op hameren. Geen fouten in de handleiding, aub. Of ben ik die enige spelcriticus die een spel zelfstandig leert vanuit de handleiding? Of de enige die er zich aan ergert? Een foutloze handleiding is geen vanzelfsprekendheid. Ik weet dat. Je schrijft, herschrijft, schrapt, veplaatst, verwerkt opmerkingen van testspelers en tegen de tijd dat je de regels voor de laatste keer herleest ben je er zo op beu gekeken dat iets cruciaals je ontgaat. Evenwel een correcte handleiding is voor mij de startmotor van een spel. Je maakt als verkoper maar een matige indruk als je mij een blitse sportwagen toont, waarmee ik bij de proefrit nog niet eens uit de garage geraak.
  • Versta me niet verkeerd, uiteindelijk ben ik best tevreden met dit spel. Ik ben al eens blij om ludopatisch plezier te beleven zonder achter een scherm te zitten. Het is klein genoeg om in de reiskoffer te kunnen. De opstelling kan snel gebeuren, de regels zijn simpel en er zit potverkoffie veel variatie in, geplaatst in een klassiek, aantrekkelijk fantasy-kader. Geslaagd… maar niet in de categorie waarvoor het uitkwam.
    De 13 score voor spelplezier moet je lezen als 8/20 voor coöperatief spel en 18/20 voor solitair spel.

tiny epic defenders

3. Koopadvies

Koop Tiny Epic Defenders als jij…

  • een goed solo-spel zoekt in fantasy-setting
  • een spel van korte duur zoekt
  • fan van de compact-tendens bent in spellenland

Laat dit spel liggen als je …

  • niet van coöperatieve spelen houdt
  • wel van coöperatieve spelen houdt, maar dan wel van het type waar je echt goed moet samenwerken en veel overleggen
  • heimwee hebt naar dobbelstenen

4. Speloordeel

  • Materiaal: 7.5/10
  • Spelmotor: 7/10
  • Vormgeving: 7/10
  • Handleiding: 4/10
  • Spelplezier: 13/20
  • TOTAAL: 68 %

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *